Een eerste poging om iets in perspectief te tekenen.

Twee boeken in perspectief

Ik keek naar beneden, waardoor de horizon (de horizontale lijn die door je pupil gaat als je recht voor je uit kijk, maar ook samenvalt met de lijn van de horizon op vlak terrein) boven het papier ligt. Je kunt dan niet anders dan schatten en vertrouwen op je ervaring dat je het goed hebt.

Parallelle lijnen die vanuit het standpunt van de tekenaar naar de verte lopen, komen op de horizon samen in een zogenaamd "verdwijnpunt". Parallelle lijnen die evenwijdig lopen aan het papier (het beeldvlak) blijven parallel lopen. Omdat de boeken op een tafel liggen, is zijn de lijnen die de hoogte aangeven altijd evenwijdig aan het beeldvlak.

Ik leg het vast niet zo duidelijk uit als Ernest R. Norling in zijn boekje Perspective Made Easy. Dit boekje is een grote aanrader, wat mij betreft. Bijna alle problemen die ik heb met het juist weergeven van een voorwerp (of een persoon) zijn te herleiden tot het niet begrijpen van vervorming onder invloed van perspectief.

Het is iets wat ik moet blijven oefenen, tot ik het onder de knie heb.